Nederlands

 

HOE IK VAN MIJN POKERVERSLAVING AF BEN GEKOMEN

Op deze site vertel ik hoe ik zo’n tien jaar geleden van een twee jaar durende pokerverslaving ben afgekomen. Ik schrijf dit speciaal voor mensen die veel pokeren en hier graag definitief mee willen stoppen. Ook mensen die gokverslaafd zijn kunnen misschien wat aan mijn verhaal hebben.

Mijn verhaal

In het jaar 2000 ben ik met mijn familie naar Amerika geweest om andere familieleden te bezoeken. Een familielid bood ons aan om op zijn kosten een weekend naar Atlantic City te gaan. Daar zijn we geweest en ik heb daar mijn eerste echte pokerervaring opgedaan. Op de een of andere manier voelde ik me aangetrokken tot dat spel en ik had het in Nederland ook al een keer geprobeerd te spelen, maar toen leek het me toch wel erg duur: Texas Hold’em 20/40 (guldens toen nog) was de goedkoopste variant.

In Atlantic City kon je $2/$4 Texas Hold’em spelen. Na een paar uur spelen had ik $120 gewonnen. De basis voor mijn verslaving was gelegd. Voor dit weekend had ik een familielid op internet poker zien spelen. Dat leek me heel interessant. Ik studeerde namelijk (dus ik had veel vrije tijd), woonde in een studentenhuis en had een internetverbinding…

Terug in Nederland kon ik niet wachten om op mijn studentenkamer te zitten en zo’n pokersite te bekijken. Je kon op die site ook zonder geld spelen, dus ging ik eerst voor punten spelen. Al met al duurde het volgens mij toch nog wel een tijdje voordat ik voor het eerst met echt geld ging spelen. Het leek mij een erg gemakkelijke manier om geld te verdienen. Mijn eerste ervaringen waren echter vrij negatief. Ik speelde op $0,50/$1 tafels en raakte vrij snel de $50 kwijt die ik had gestort. Ik snapte niet hoe dit kon. In Amerika had ik zo snel zoveel geld gewonnen en nu verloor ik opeens alles? Blijkbaar kenden de internetspelers de spelregels wat beter dan de mensen in het casino.

Ik herinner me nu dat ik toen mijn ervaringen rooskleuriger aan mijn studiegenoten vertelde dan ze in werkelijkheid waren. Over verlies had ik het nooit. En als een studiegenoot toevallig een keer aan een tafel had meegekeken terwijl ik mijn geld verspeelde, stortte ik snel wat geld op mijn account, zodat ik niet hoefde te erkennen dat ik eigenlijk alleen maar geld verloor. Hoe het in de beginperiode van mijn verslaving precies ging weet ik niet meer, maar ik weet wel dat mijn leven steeds meer in het teken ging staan van pokeren. De kick die ik ervaarde als ik eens een keer een pot won was zo groot dat ik steeds meer wilde spelen. Op een gegeven moment gingen er op elk moment van de dag kaartreeksen door mijn hoofd. Als je verslaafd bent zul je waarschijnlijk wel snappen wat ik bedoel.

Na een tijdje kon ik wel wat beter pokeren, maar het saldo op mijn account was flink aan het jojo-en. Dit had ook te maken met het feit dat ik regelmatig ging pokeren nadat ik naar de stad was geweest. Ik had dan flink wat bier op en was daardoor niet meer in staat om goede beslissingen te nemen.

Op een gegeven moment, misschien na een half jaar of zo, stond ik zoveel rood dat ik mijn huur niet meer kon betalen. Tot dan toe had ik één keer aan mijn ouders verteld van die pokersite. Mijn moeder zei toen “Daar moet je nooit aan beginnen”, dus zei ik er niks meer over tegen mijn ouders. Maar nu was dus de nood aan de man en ik besloot mijn vader te bellen. Ik vertelde van mijn probleem en dat ik dus flink aan het pokeren was. Mijn vader stortte toen voldoende geld op mijn girorekening en vroeg volgens mij of ik wilde stoppen met pokeren. Ik stemde ermee in en daarmee leek het probleem opgelost. Maar zo werken verslavingen niet.

Ik was er nog steeds van overtuigd dat dit een leuke en snelle manier was om (veel) geld te verdienen. Maar omdat ik toch flink wat geld had verloren besloot ik om pokerboeken te kopen. Op de site van Amazon bestelde ik een aantal boeken die goed stonden aangeschreven en die begon ik te bestuderen. Wat erin stond leek heel plausibel en ik begon het toe te passen. Het ging op zich wel beter, maar de combinatie alcohol en discipline is een onmogelijke, voor mij althans. Daarbij kwam dat ik na uren en uren Texas Hold’em te hebben gespeeld ook wel eens wat anders wilde, en als ik dan bijvoorbeeld Omaha Hi/Lo Pot Limit speelde kon mijn geld er hard doorheen gaan.

Ik moest mijn vader dus teleurstellen toen hij later een keer vroeg of ik nog pokerde. Ik probeerde hem te overtuigen dat het mogelijk was de kost te verdienen met pokeren. Hij dacht dat het niet sociaal wenselijk was om zo je brood te verdienen. Moest je dan op een feestje zeggen: “Ja, ik ben professioneel pokeraar.”?

Mijn huisgenoten keken me wel een beetje vreemd aan, omdat ik bijna altijd aan het pokeren was, maar als je student bent lijkt alles wel toegestaan. Tenminste, als je in een studentenhuis woont waar de moraal is ‘Lang leve het studentenleven: nog een biertje!’

Op een gegeven moment had mijn monitor het begeven. Omdat ik nogal laks was destijds, heb ik toen maanden op computers van mijn huisgenoten zitten pokeren, ook ‘s nachts. Als er iemand thuiskwam, stopte ik snel, want op de een of andere manier wilde ik namelijk toch niet dat ze wisten dat ik echt bijna al mijn tijd besteedde aan pokeren.

Mijn moeder kon wel zien dat het steeds slechter met me ging. Ik kwam ongeveer één keer per maand thuis. Ze vroeg dan hoe het ging en waarom ik zulke zwart omrande ogen had. Ik loog dan van alles bij elkaar.

Het werd steeds vervelender om mijn giro-afschriften onder ogen te zien. Maar omdat het allemaal via een creditcard ging, zag ik maar één keer per maand hoeveel geld er in totaal weer van mijn rekening af was gegaan. Na een tijdje was het weer zover: geen geld meer. Hoe het precies ging weet ik niet meer, maar ik probeerde weer geld van mijn vader te krijgen. Mijn moeder kreeg er toen pas lucht van dat ik een gokprobleem had. Ze vonden het niet leuk en we spraken af dat ik zou proberen te stoppen.

Mijn ouders kregen inzage in mijn rekening en konden dan zien of er creditcard bedragen waren afgeschreven. Wat ze niet wisten, was dat ik in mijn eerste studiejaar een extra girorekening had geopend om de bierrekeningen mee te betalen. In de flat waar ik toen woonde was ik namelijk verantwoordelijk voor het op peil houden van de biervoorraad en iedereen moest aan mij betalen wat hij/zij had gedronken. Die extra girorekening had ik dus nog en daarmee kon ik ongezien geld op pokersites zetten. In de maanden die volgden heb ik heel wat keren gezegd dat ik niet meer pokerde, terwijl ik dat wel deed.

In deze periode ging het vrij goed met pokeren en zag ik mijn saldo gestaag oplopen. Ik was inmiddels verhuisd, omdat ik mijn universitaire studie had omgewisseld voor een hbo-studie. Doordat ik zoveel aan het pokeren was en zo weinig tijd investeerde in mijn studie, waren mijn studieresultaten matig en was mijn motivatie gekelderd tot een dieptepunt. Toen ik hoorde dat een studiegenoot de switch had gemaakt van universiteit naar hbo leek me dat voor mij ook de beste oplossing. Dan zou ik zo snel mogelijk een diploma hebben en kon ik vervolgens misschien wel emigreren naar de VS waar je wat gemakkelijker professioneel pokerspeler kon zijn. Daar zat ik serieus over na te denken.

Voor de nieuwe studie kon ik gelijk aan de slag met een stage, omdat ik voor nagenoeg alle andere vakken vrijstellingen had gekregen. Het lukte me om de stage af te ronden, maar de stagebegeleider daar zei dat hij toch wel vond dat ik er heel weinig moeite voor had gedaan. Het was op een gegeven moment namelijk meer regel dan uitzondering, dat ik pas na 11.00 uur op mijn stageplek arriveerde. Omdat ik regelmatig tot diep in de nacht pokerde, was ik bijna nooit vroeg uit bed.

De laatste fase van mijn pokerverslaving brak aan toen ik had begrepen dat er toernooien werden gespeeld bij Holland Casino. Voor niet al te veel geld kon je meedoen aan een Hold’em No Limit toernooi en online had ik veel succes gehad met toernooien, dus samen met pokervrienden heb ik daar aan meegedaan. De drempel om in Holland Casino te gaan spelen werd steeds lager en omdat ik dacht dat mijn toekomst in ‘real life’ casino’s zou liggen, duurde het niet lang of ik zat daar ook aan ‘gewone’ tafels te spelen.

Als je online en offline poker hebt gespeeld, zul je weten dat er een groot verschil is tussen beiden. Op internet speelde ik vaak twee tafels tegelijk, maar in het casino speelde ik misschien maar 30 à 40 handen per uur. Misschien omdat ik ongeduldig was en onervaren in offline pokeren verloor ik in het casino veel.

Toch zag ik het nog steeds helemaal zitten om met pokeren mijn geld te verdienen. Dit had denk ik te maken met het feit dat ik positief ben ingesteld en zo ook ben opgevoed. En als je verslaafd bent, houd je jezelf meestal ook voor de gek door steeds maar weer te denken dat het allemaal wel goed komt.

Mijn ouders kwamen er toch weer achter dat ik nog pokerde. Door hun reactie begon ik waarschijnlijk toch te twijfelen of pokeren wel zo goed was voor mij en daarom besloten we dat ik hulp ging zoeken bij een anonieme gokverslaafdengroep. Daar ben ik een paar keer geweest. Ik heb mijn verhaal verteld en de verhalen van andere mensen aangehoord. Niemand had ervaring met pokeren, maar alleen met gokkasten en andere spelen in het casino. Ik ben gestopt met daarheen te gaan, omdat ik vond dat ze verkeerd tegen het fenomeen gokken aankeken. Ze vonden dat net zoals alcohol gokken voor sommige mensen gewoon moet kunnen en voor anderen blijkbaar niet. Ik was van mening dat gokken voor iedereen slecht was, maar ik wilde het toch graag doen. Ik verlangde naar de spanning, de sensatie en de kick van het winnen.

Kortom, binnen de kortste keren pokerde ik weer. Er kwam een pokerweek aan in Holland Casino Amsterdam, waar een aantal toernooien werden gehouden. Ik wilde daar graag aan meedoen en besloot om in een hotel in Amsterdam te overnachten. Ik had nog steeds goede ervaringen met pokertoernooien op internet, dus ik zag goede kansen.

Tijdens de pokerweek kwam ik in de toernooien waar ik aan mee had gedaan niet heel ver. Ik ging ook weer ‘gewoon’ pokeren aan tafels en verloor weer. Uiteindelijk zag ik het toch somber in en ik kan me nog herinneren dat ik om 4 of 5 uur ‘s nachts door de Kalverstraat doelloos rondliep en me afvroeg wat het leven nog voor zin had. Ik had geen zelfmoordneigingen, maar ik was zo gedesillusioneerd.

Door al het gepoker was ik vergeten dat ik met mijn ouders had afgesproken dat ze bij mij langs zouden komen. Ik werd wakker in het hotel en opeens herinnerde ik me de afspraak. Ik had bijna geen tijd meer om ze nog te bellen. Op het laatste moment kon ik nog aan een telefoonkaart komen en kon ik voorkomen dat ze voor niks 400 km zouden rijden met een boedelbak achter de auto. Ik zou ze zien bij een treinstation. Ik had inmiddels een stoppelbaard en het eerste wat mijn moeder vroeg was: “Je bent toch niet naar de hoeren geweest, hè?” Nee, dat niet, maar ze wist niet hoe rot ik me voelde. Nadat we naar een rustige straat waren gereden, stapte ik uit en heb ik uitgehuild bij mijn vader, die ook in tranen was. Voor zover ik weet is dit de enige keer in mijn leven geweest dat ik samen met mijn vader heb gehuild. Op een bepaald moment heeft mijn moeder gezegd dat ik moest bidden of Jezus me zou helpen. Er staat me vaag iets van bij dat ik dat toen heb gedaan, maar impact had het niet echt. Tenminste, dat dacht ik…

Als je zo je ouders hebt voorgelogen en ze zoveel verdriet hebt gedaan, zou je denken dat je op een gegeven moment echt niet meer gaat pokeren, omdat het zoveel ellende veroorzaakt. Toch was dat niet genoeg om mij te laten stoppen. Misschien wel voor een paar weken, maar omdat er dan geen kick voor in de plaats kwam, zocht ik het toch weer op. Ik heb wel eens gelezen dat wetenschappers hebben ontdekt dat de hersengroep die wordt gestimuleerd nadat je een pot hebt gewonnen dezelfde is als na een dosis coke. Ik kan me daar wel iets bij voorstellen.

Een paar maanden later adviseerde mijn moeder me om de internetcursus ‘WaaromJezus?’ te doen. Dit heb ik gedaan, maar volgens mij heb ik de cursus niet afgemaakt. Het heeft me wel aan het denken gezet over het christelijk geloof. Ik had ook een christelijk magazine gekregen waar foto’s instonden van mensen die grote kankergezwellen hadden en na gebed waren die gezwellen verdwenen. Hierdoor begon ik langzamerhand te geloven dat er toch een God is die actief met mensen bezig is en dat Hij mij ook kon helpen.

Op een gegeven moment leerde ik mijn huidige vrouw kennen. In eerste instantie heb ik haar niet verteld van mijn verslaving, maar na een aantal weken wel. Haar eerste reactie was vrij negatief: ze wilde geen contact meer met me. Ik was echter tot het inzicht gekomen dat pokeren voor mij een verslaving was die een slechte invloed had op mij en dat ik er helemaal mee moest stoppen. Ik probeerde haar ervan te overtuigen dat ik nooit meer zou pokeren, omdat ik God in mijn leven had. Op de een of andere manier was ik ervan overtuigd geraakt dat ik met Gods hulp geen verslaving meer zou hebben. Gelukkig heeft ze het contact met mij toen toch niet verbroken.

Ik ben nogmaals verhuisd, voor mijn afstudeerstage, en had toen een kamer zonder internet. De stage ging wel aardig, maar ik was wel veel aan het internetten onder werktijd. Ik was veel actief op diverse fora om te discussiëren over onder andere de zin van het leven.

Ik kende in mijn nieuwe woonplaats iemand die christelijk was en op de een of andere manier had ik het idee dat ik haar moest opzoeken. Ik mailde met haar en ze vond het goed dat ik een keer langskwam. Ze was inmiddels getrouwd en we speelden gezellig Kolonisten van Catan en praatten wat over koetjes en kalfjes. Tot het moment waarop ik vroeg of ze ook naar een kerk gingen. Ja, ze gingen naar een kerk, het had hun wel twee jaar gekost om een leuke te vinden, maar nu zaten ze op hun plek. Ze gingen ook naar een ‘kring’ waar ze geloofsgenoten ontmoetten. Als ik zin had kon ik wel een keertje meegaan.

Ik stond heel erg in dubio wat ik zou doen. Aan de ene kant dacht ik: ga vooral niet naar zo’n kring of kerkdienst. Maar aan de andere kant had ik het idee dat het op de een of andere manier toch goed voor me zou zijn om erheen te gaan. De drempel om te gaan was dus wel hoog, maar ik ging toch een keer mee. Er werd gezongen, in de bijbel gelezen, gezellig gekletst en aan het eind van de avond werd er gebeden. Ik ging nog een keer mee en de keer daarna was de laatste avond van het seizoen. Er werd lekker gegeten en aan het eind van de avond werd voor iedereen persoonlijk gebeden. Toen ik aan de beurt was vroeg de leider van de kring: “Ken je Jezus eigenlijk wel?” Ik begreep de vraag niet helemaal, want ik had vroeger de bijbelverhalen vaak genoeg gehoord. Hij probeerde de vraag te verduidelijken, maar ik snapte het nog steeds niet en toen nodigde hij me uit om er bij hem thuis verder over te praten als ik dat goed vond. Ik vond het prima…

De kringleider maakte duidelijk dat het christelijk geloof meer inhoudt dan alleen de bijbelverhalen kennen en naar de kerk gaan. Hij vertelde dat je door Jezus een persoonlijke relatie met God kunt hebben en hoe hij ooit Jezus had leren kennen.

Toen kwam het keerpunt van mijn leven. Hij vroeg of ik mijn zonden wilde vertellen aan God en of ik mijn leven aan God wilde geven. Ik vroeg hoe ik er zeker van kon zijn dat dit was wat ik moest doen als ik meer van God wilde. Volgens mij begreep ik niet veel van wat hij zei, maar wat had ik te verliezen? De kringleider maakte ook duidelijk dat ik niks moest doen omdat hij het zei, maar dat ik zelf moest weten of ik het deed of niet. Uiteindelijk heeft de kringleider een gebed opgezegd en heb ik alles nagezegd, want uit mezelf wist ik niet wat ik moest bidden. Hierna ervaarde ik rust. Eenmaal in mijn kamer ging ik naar bed en probeerde ik zelf maar wat te bidden. Dit was het begin van mijn avontuur met God dat nu nog steeds doorgaat.

Achteraf gezien denk ik dat het de hele tijd God was die me de goede richting opstuurde. Ook heeft God de drang om te willen pokeren helemaal weggenomen. Wat natuurlijk erg hielp was dat ik een vriendin had. Maar ik denk dat als ik geen relatie met God had, dat ik in moeizame periodes van mijn relatie met mijn vriendin waarschijnlijk wel weer zou hebben gepokerd. Voor zover ik het me kan herinneren heb ik sindsdien echter nooit meer gepokerd. Ik heb nog wel verschillende keren dromen gehad over dat ik aan het pokeren was.

Met God heb ik veel ervaringen gehad die het winnen van een pokerspel of toernooi ver overstijgen. En dat is dan zwak uitgedrukt. Het is moeilijk in woorden uit te drukken hoe zo’n ervaring is.

Ook op het gebied van mijn carrière heb ik sterk ervaren dat God mij heeft geholpen. Mijn tweede baan kreeg ik op een bijzondere manier en voor wat betreft mijn huidige baan was het voor mij duidelijk dat deze van God kwam, doordat er drie bijzonderheden waren met de dag dat ik de baan kreeg, de dag daarna en de dag dat ik er zou beginnen. In het begin was het werk erg moeilijk en heb ik veel om wijsheid gebeden. Die wijsheid heb ik ook mogen ontvangen.

Tot zover mijn verhaal over hoe ik van mijn pokerverslaving af ben gekomen. Als je meer wilt weten of als je andere vragen of opmerkingen hebt, dan mag je me altijd mailen op deliveredfromaddiction@gmail.com .

One Response to Nederlands

  1. Pingback: GetuigOnline.nl » Getuigenissen van Christenen » Hoe ik van mijn pokerverslaving af ben gekomen

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s